UTANMAK

    Hep yanımdaydın, ne kadar da masumdun, çaldığım kendimden, senden hiç bir şey çalmadım, kendi masumluğumu çaldım, zaten bana da hiç yakışmıyordu. Aldattım seni doğru, vicdan azabı da çekmedim evet, utanmadım da haklısın. Haykır yüzüme değişen bir şey olmayacak hele de üstünden bu kadar geçmişken. Aldattım seni, düşünmedim seni, aklıma hiç gelmedin sadece boşluktadır ya insan derin bir boşlukta, öyle miydim aslında bilmiyorum belki de bu şimdi uydurduğum bir şeydir ya da aldatmanın haklı nedeni ( haklı nedeni olamaz)  bir boşlukta olunması gerektiğidir. Hiç düşünmedim neden diye, seni bile düşünmedim, kendimi de düşünmedim, bir şey düşünmeden yaptım aldattım. Kendimden çaldım hep; zamanımı, masumuluğumu, düşlerimi, sana da bir şey kalmadı benden geriye, bana da. Üzgünüm diyebilmeyi isterdim ama üzgün değilim hiç üzgün değilim, bizim için yapılacak bir şey varsa eğer, vardır(?) iyi bir fikrim yok evet, farkındasındır benim fikirlerim genelde kötü oluyor berbat. Kötü fikirlerimin eylemleriyle kıvrandık durduk şimdiye kadar. Öğrendim ki aşk bize zaten geç kalmış hiç gelmemiş ki, aldattım seni utanmadan, yüzüm kızarmadan söylüyorum işte; aldattım, garip bir tadı vardı, yavaş yavaş ruhumu ele geçirdi, önce ruhuma sahip oldu sonra doyurulma isteği ile tenimi ele geçirdi. Aldattım evet doğru yaptım bunu, düşünmedim seni, ikimizi, ilişkimizi düşünmeden yaptım, pişman değilim, üzgün değilim. Elimi tutma zira kirliyim demek bile geçmedi içimden demedim de. Haketmekten bahsetme kim hakettiğini alıyor ki bu hayatta, sen de onlardan birisin işte. Üzgün olmadığım için de üzgün değilim üzgün olmaktan hoşlanmıyorum. Şaşırdın mı, hiç beklemez miydin benden, nasıl mı oldu, ne zaman mı oldu, şunu da yaptım mı, bunu da yaptım mı..... sorma...hiç bir şey sorma bence, çünkü aptalca. Üzgün olmadığımı seni düşünmediğim söyledim bu soruları sorman aptalca ahmakça. Utanmadığımı da söyledim, şimdi hayatında defolup gidebilirim...