BENCİL

      Bildiğinden farklı hiç bir şey yapmıyorum, duydum merak ediyormuşsun beni, gözlerim hala aynı renk miymiş, hala düşler kuruyor muymuşum merak ediyormuşsun, etme... Geçen kış giydiğim mantoyu hala giyiyor muymuşum, yapıyor muymuşum, bekliyor muymuşum, gidiyor muymuşum, geliyor muymuşum...Merak etme...Zaten yaptığım bir şey yok, günler birbirinin aynısı, benim günümü farklılaştıran bir şey yok hala, senden sonra bile aynı, senden önce de olduğu gibi. Senin farklıymış ama öyle demişsin bambaşka günlere uyanıyormuşsun her gün, başka yataklarda mı, aynı yatakta başka kadınlarla mı kim bilir...Merak etmiyorum ben ama seni senin beni merak ettiğin kadar. Umurumda değil, sen derdin ya umurunda değilim senin diye, evet şimdi de umurumda değilsin, aynı hayatımdayken de umurumda olmadığın gibi; bazı insanlar nankör olurlar, bencil, tüm iyilikler faydasız olur onlara yapılan sen de öylesin nankörsün ve körsün, yoğun bir sis kaplamış görüş alanını, kapkaranlık hep etrafın ilişkimiz bundan bitti haberin bile yok, hala umurunda değildim onun diye sayıklıyormuşsun, acı...iletişim kopukluluğumuz yüzünden, senin nankörlüğünden, bencilliğinden bitti hala anlamıyorsun...anlayamazsın da zaten...Değişmeni de beklemedim, değiştirmeye de çalışmadım hiç bir zaman seni farkındasındır sanırım bunun. İşte öyle; duy şimdi bildiğinden farklı hiç bir şey yapmıyorum, hayatım aynı seyrinde devam ediyor bir trafik kazası gibi trajedik, bir ulusal marş kadar düz. Merak etme, sorma; gözlerim aynı renk hala kurduğum düşler de var geçen kış giydiğim mantoyu giyiyorum hala, peki sen, sen de hala bencil misin....