UNUT

     Birinden kopmaya çalışırken birine alışmaya çalışmak...İçten içe farkındayken unutamadığının aklından olanı çıkarmaya çalışmaktan geçer unutmak, tüm kalbine kıyısı olan anıları bıçaklamaktan geçer sonra birer birer, acısını boğazında duya duya.. Karışamadığın bi kalbe, yeni tanışmalara, yeni memnun oldumlara sımsıkı sarılmalardan geçer yolu unutmanın bi önceki aşkı. Sinmişliği vardır oysa tüm metre karende tüm santimlerinde teninin ama unutmaya, olmamış gibi hissetmeye ihtiyacın olduğundan geçeceğine inanmaya muhtaçlıktan, başka eli elinde kabullenişin devralır yüreğinin enkazını. Geçeceğine inanmak, unutmanın acısı, unutmak isteyip de unutur gibi hissedince gerçekten unutacağının endişesi titretir içini. Oysa en çok unutmaya ihtiyacın vardır, içinde içini hissetmemek için, yokluğunu teninde deli gibi, kamçılanır gibi hissetmemek için en çok bunun için. Şimdi unut, gözlerini kapat tüm anılara, geçip gidecek olan bu kırgınlık da bitecek olan bu geçirimsiz yalnızlık da çoktan geçti üzerinden zamanın yaralı yanından. Şimdi unut hadi tekrar...